قوله : و سجد مع ثانية الامام : ضمير در [ سجد ] به مزاحم راجعست . قوله : نوى بهما الرّكعة الأولى : ضمير در [ نوى ] به مزاحم و در [ بهما ] به سجدتين راجعست . قوله : لانّه لم يسجد لها بعد : ضمير در [ لانّه ] به مزاحم و در [ لها ] به ركعت اولى راجع بوده و كلمه [ بعد ] مبنى بر ضمّ است به معناى [ هنوز ] و اين عبارت علّت است براى اينكه چطور و به چه دليل سجدتين را به قصد ركعت اوّل بجاى آورد . قوله : او يطلق : يعنى صرفا سجدتين را بجاى آورده بدون اينكه قصد كند براى ركعت اوّل است . قوله : فتنصرفان الى ما فى ذمّته : ضمير در [ تنصرفان ] به سجدتين راجع بوده و ضمير مجرورى در [ ذمّته ] به مزاحم راجعست . قوله : و لو نوى بهما الثّانية : ضمير در [ نوى ] به مزاحم و در [ بهما ] به سجدتين عود كرده و مقصود از [ الثّانية ] ركعت ثانيه از نماز جمعه است . قوله : لزيادة الرّكن فى غير محلّه : زيرا سجدتين على القاعده مال ركعت اوّل هستند و وقتى قبل از انجام دو سجده ركعت اوّل ، سجدتين ركعت دوّم را بجاى آورند صادق است درباره‌اش گفته شود كه ركن را در غير محلّ بجاى آورده چه آنكه محلّ سجدتين ركعت دوّم هنوز فرا نرسيده است . قوله : و كذا لو زوحم : ضمير نائب فاعلى بمصلّى راجعست . قوله : فان لم يدركهما مع ثانية الامام : ضمير فاعلى در [ لم ]